Saturday, December 25, 2010

വീണ്ടും

വീണ്ടും മഞ്ഞകൾ പൂക്കുന്നു
നിശബ്ദതെ വന്നു തൊടല്ലെ
വെയിലെഴുതിയ കവിതകൾ വായിക്കാതെ
കാതു കൂർപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിലേക്ക്‌
പറന്നിറങ്ങുന്നുണ്ട്‌ ചിത്രശലഭങ്ങൾ
ചുരം കയറുമ്പോൾ
ആഴത്തിൽ വേരുകളുള്ള ജലം
വന്നു തൊടുന്നു
തണുപ്പാണ്‌ തണുപ്പാണ്‌ എന്ന്‌ മരങ്ങളുടെ
ഓർമകൾ പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു
നോക്കുമ്പോൾ
കുന്നിൻ ചെരുവിൽ ഏകാന്തത മഞ്ഞും പുകച്ചിരിപ്പാണ്‌
നേർത്ത കാലൊച്ചകളുടെ ഒരു പാട്ട്‌
മൂളിയിരിപ്പുണ്ട്‌ വഴികൾ
പകലിന്റെ കുഞ്ഞു മുഖത്തേക്ക്‌
അപ്പൂപ്പൻ താടികൾ പോലെ
ഉമ്മകൾ പറത്തി വിടുന്നുണ്ടാരൊ
മറന്നില്ലല്ലൊ എന്ന്‌
മഴ തോർന്ന വാക്കു കൊണ്ട്‌
ഓടി വന്ന്‌ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും ഒരു കാറ്റ്‌

4 comments:

Karthika said...

മറന്നില്ലല്ലൊ എന്ന്‌
മഴ തോർന്ന വാക്കു കൊണ്ട്‌
ഓടി വന്ന്‌ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു
ഇപ്പോഴും ഒരു കാറ്റ്‌..beautiful..touching

അജീഷ് മാത്യു കറുകയില്‍ said...

കവിത നന്നായിരിക്കുന്നു. കുറെ ആയല്ലോ മഹി കണ്ടിട്ട്

രാമൊഴി said...

varikal ishtamayi..

vivekpayyoli said...

good