Tuesday, November 3, 2009

പൂക്കളില്‍ വീണു കിടക്കുന്ന ഒരാള്‍

മഞ്ഞ പെയ്യുകയാണ്‌
മരണങ്ങള്‍ പൂക്കുന്ന വയലുകളില്‍
വെയില്‍ കവിത വായിക്കുന്നു
ഞാന്‍ പൂക്കളില്‍ വീണു കിടക്കുന്നു
ഓരോ മഞ്ഞയും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു
ചിരിക്കുന്ന ഓരോ മഞ്ഞയേയും
ഞാന്‍ ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്നു
കവിളില്‍ തലോടുന്നു
സ്നേഹത്താല്‍ വിവശമാക്കപ്പെട്ട ചില നിമഷങ്ങളില്‍
എന്നില്‍ നിന്ന്‌ ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങള്‍
മഞ്ഞ ചിറകടിച്ച്‌ പറന്നു പോകുന്നു
ആകാശത്തിലൂടെ ഒഴുകി പോകുന്ന
വെളുത്ത, പതു പതുത്ത ഒരു മേഘത്തില്‍ നിന്നും
ദൈവം ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ ഇറങ്ങി വന്ന്‌
മൌനത്തിന്റെ ഒറ്റ വിരല്‍ കൊണ്ടെന്നെ തൊടുന്നു
ഞാന്‍ കാത്തിരിപ്പുകളുടെ ഒരൊറ്റ മരമാകുന്നു
എന്നില്‍ പൂക്കുന്ന ഉന്‍മാദങ്ങളില്‍ നിറയെ
ഒരു മഞ്ഞ സൂര്യന്‍ ഉദിക്കുന്നു
മഞ്ഞ ഒര്‍മകളുടെ ഒരു നഗരം
വിദൂരങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ എന്നിലേക്ക്‌
വീശിയടിക്കുന്ന ഒരു കാറ്റ്‌ പറയുന്നു
പ്രണയത്തില്‍ എപ്പോഴും
ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവളുണ്ട്‌
അവള്‍ക്ക്‌ പേര്‍ മഞ്ഞ
ഇപ്പോള്‍ എന്റെയുള്ളിലും എനിക്കു ചുറ്റിലും
ഒരു മഞ്ഞക്കടല്‍ തിരയടിച്ചുയരുന്നു
ഞാന്‍ മഞ്ഞയാകുന്നു