Tuesday, June 23, 2009

കാറ്റിലിപ്പോഴും ഒരു കുഞ്ഞു പൂവ്‌ തേങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന്‌.........

രാത്രിയിലേക്ക്‌ പറന്നുപോയിരുന്നു
ദുഃഖത്തിന്റെ രണ്ടു ചിറകുകള്‍
അവസാന ഗാനവും നിന്നെ കൂട്ടാതെ
കടന്നു പോയെന്ന്‌ എത്ര വട്ടം വായിച്ചു
തീര്‍ന്നതാണീ പാളങ്ങള്‍
എന്നിട്ട്‌ ഇനിയില്ല ഇനിയില്ലെന്നെത്ര വട്ടം
പകലായതാണ്‌
എന്നിലിപ്പോള്‍ തെളിയാറില്ല സുഹൃത്തെ പച്ച
എന്റെ വേനലില്‍ കുടയായ്‌ കടന്നു പോയിരുന്നു
നരച്ചൊരു ഹൃദയം
ഇനിയൊരു മഴയും നനഞ്ഞൊലിക്കാനാവില്ലെന്ന്‌
ഏത്‌ മഞ്ഞു കാലത്തിലേക്ക്‌
നിശബ്ദമായി പോയാണാവൊ ?
അല്ലെങ്കിലും എടുത്തു വെക്കാന്‍ വീടില്ലാത്തവന്റെ
ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും
വഴികള്‍ തിരിച്ചെത്താതെ
ആരുമില്ല ആരുമില്ലെന്ന്‌ ഇല പൊഴിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും
മരങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉള്ളില്‍ കുരുങ്ങും ചിറകടികള്‍
ഇനി മടക്കമില്ലെന്നുറപ്പിച്ച്‌ ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴൊക്കെ
കാറ്റിലിപ്പോഴും ഒരു കുഞ്ഞു പൂവ്‌ തേങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന്‌
വഴിയില്‍ ഒരുണക്കിലയുടെ
അമര്‍ന്ന ഞരക്കമാവുന്നതെന്തിനാണു
നീ സുഹൃത്തെ ?