Wednesday, May 27, 2009

ക്രെയിന്‍ ഷോട്ട്‌

നിശബ്ദതയില്‍ തുളകള്‍ വീഴുന്ന മീഡിയം ഷോട്ടുകള്‍ക്കും
നഗരങ്ങള്‍ എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോങ്ങ്‌ ഷോട്ടുകള്‍ക്കും
ദുഃഖങ്ങളെ എങ്ങനെ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത
ക്ലോസപ്പുകള്‍ക്കും ശേഷം
ദൈവത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഷോട്ടില്‍
തകര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളില്‍ നിന്നും
ചതഞ്ഞും മുറിഞ്ഞും കരിഞ്ഞും
കിടക്കുന്ന മനുഷ്യരില്‍ നിന്നും
അവയ്ക്കിടയിലെ നിസ്സഹായമായ കരച്ചിലുകളില്‍ നിന്നും
മെല്ലെ മെല്ലെ ഉയര്‍ന്നു പോകുന്നു
ആരുമറിയാതൊരു ക്യാമറ

Monday, May 25, 2009

വെളിച്ചത്തിന്റെ വെള്ളി നൂലു കൊണ്ട്‌ നെയ്ത കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍

ആ തെരുവില്‍
ആ വളവില്‍
ആ പീടികയിലെ ഹാങ്ങറില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന്‌
വെളുപ്പില്‍ ഇളം നീല പൂക്കളുമായ്‌
ഉടലില്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിക്കും
ഒരു കുഞ്ഞുടുപ്പ്‌
അതിലൂടെ വരുമ്പോഴൊ പോകുമ്പോഴൊ
ഒന്ന്‌ നോക്കും
തല കുനിച്ച്‌ നടക്കും
മുഷിഞ്ഞ ഓര്‍മകളും
ഒറ്റവറ്റുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും
ഇന്നെലെയാണ്‌ ഞാനതവള്‍ക്ക്‌ വാങ്ങി കൊടുത്തത്‌
ഇന്നവള്‍ വെളിച്ചത്തിന്റെ വെള്ളി നൂലു കൊണ്ട്‌ നെയ്ത-
കുഞ്ഞുടുപ്പുള്ള ഒരു മാലാഖ
എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും
ആ തെരുവില്‍
ആ വളവില്‍
ആ പീടികയിലെ ഹാങ്ങറില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന്‌
വെളുപ്പില്‍ ഇളം നീല പൂക്കളുമായ്‌
ഉടലില്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിക്കും
ഒരു കുഞ്ഞുടുപ്പ്‌
അല്ലല്ല കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍

Wednesday, May 20, 2009

വെളുത്ത പൂക്കള്‍

വെളിച്ചത്തെ കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ധാരണകള്‍
ഇരുട്ട്‌ നിറഞ്ഞതാണെന്ന്‌
നിങ്ങളുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക്‌ ഒരു തുള്ളി വെളിച്ചം പോലും
വീഴ്ത്താഞ്ഞതാണ്‌ നിങ്ങളുടെ വരികള്‍
ഇത്ര ദുര്‍ബലമായി പോയതെന്ന്‌
രാത്രിയില്‍ വഴിയരികിലൂടെ നടന്നു പോകുന്ന
ഏകാന്തനായ യാത്രികനോട്‌
വിളക്കുകാലുകള്‍ മുഷിയുന്നു
സിഗരറ്റില്‍ നിന്നും
അയാള്‍ പുകച്ചു തള്ളുന്ന ഓര്‍മകള്‍
ഇരുട്ടിനോട്‌ വെളിച്ചത്തെ കുറിച്ചപ്പോള്‍
ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നുണ്ട്‌
അപ്പോഴും
പാടാന്‍ മറന്നു പോയ പാട്ടു പോലെ
ഇരുട്ടിന്റെ ഈരടികളില്‍
അയാളുടെ ഉള്ളില്‍ കൊച്ചു കൊച്ചു വെളിച്ചങ്ങള്‍
ഇരുട്ട്‌ പെയ്തു തീര്‍ന്ന ഇന്നത്തെ പ്രഭാതത്തില്‍
ഇനിയൊരിക്കലും എണീക്കില്ലെന്ന്‌ ശഠിച്ച്‌
അയാള്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍
അയാള്‍ പിന്നിലുപേക്ഷിച്ച്‌ പോയ വെളിച്ചങ്ങളാണൊ
പുറത്തെ തൊടിയില്‍ വെളുത്ത പൂക്കളായ്‌
ചിതറി കിടക്കുന്നത്‌ ?

Wednesday, May 6, 2009

ചുവപ്പാണെന്റെ പേര്‌

കണ്ണുകളിലേക്കുറ്റു നോക്കി, മെല്ലെ മാറോടു ചേര്‍ത്തണച്ച്‌
അധരങ്ങളില്‍ അമര്‍ത്തി ചുംബിക്കുന്നു
രണ്ടു കണ്ണുകള്‍ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോള്‍
ഏതൊക്കയൊ ആകാശങ്ങളില്‍ വെളിച്ചത്തിന്റെ ചെടികള്‍
പൊട്ടിമുളക്കുന്നുവെന്ന്‌
രണ്ടധരങ്ങള്‍ പരസ്പരം വിനിമയം ചെയ്യുമ്പോള്‍
ഭൂമിയിലെവിടെയൊക്കയൊ നനവുകള്‍ ഊറുന്നുവെന്ന്‌
രണ്ടാകസ്മികതകള്‍ ഒരൊറ്റ ആശ്ലേഷമാവുമ്പോള്‍
ഭൂമിയിലാകെ പച്ച തിരയടിക്കുന്നുവെന്ന്‌
കാറ്റ്‌ വേഗത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ കുഴിച്ചിട്ടതെവിടെയാണെന്ന്‌
ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രമറിയാം
അനാദികാലം മുതല്‍ക്കുള്ള
ആശ്ലേഷങ്ങള്‍ എടുത്ത്‌ നിവര്‍ത്തി വായിക്കണം
അവയോരോന്നും ഓരോ കാവ്യങ്ങളാണ്‌
കണ്ണീരും വിയര്‍പ്പും പുരണ്ട അക്ഷരങ്ങളാല്‍
അവയ്ക്ക്‌ പലതും പറയാനുണ്ട്‌
ഓരോ ആശ്ലേഷവും ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനമാണ്‌
രണ്ട്‌ ശരീരങ്ങള്‍ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോള്‍
ചരിത്രത്തില്‍ വിപ്ലവങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്‌
കാരണം രണ്ട്‌ ശരീരങ്ങള്‍ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോള്‍
ഉള്ളിലെ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തില്‍
മിടിക്കുന്ന ഓരോ ഹൃദയവും ഒരു മുഷ്ടിയായുര്‍ന്ന്‌
ഭൂമിയിലെ ഓരോ നാമ്പിന്‌ വേണ്ടിയും
നിശബ്ദം അലമുറയിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു