Monday, May 25, 2009

വെളിച്ചത്തിന്റെ വെള്ളി നൂലു കൊണ്ട്‌ നെയ്ത കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍

ആ തെരുവില്‍
ആ വളവില്‍
ആ പീടികയിലെ ഹാങ്ങറില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന്‌
വെളുപ്പില്‍ ഇളം നീല പൂക്കളുമായ്‌
ഉടലില്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിക്കും
ഒരു കുഞ്ഞുടുപ്പ്‌
അതിലൂടെ വരുമ്പോഴൊ പോകുമ്പോഴൊ
ഒന്ന്‌ നോക്കും
തല കുനിച്ച്‌ നടക്കും
മുഷിഞ്ഞ ഓര്‍മകളും
ഒറ്റവറ്റുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും
ഇന്നെലെയാണ്‌ ഞാനതവള്‍ക്ക്‌ വാങ്ങി കൊടുത്തത്‌
ഇന്നവള്‍ വെളിച്ചത്തിന്റെ വെള്ളി നൂലു കൊണ്ട്‌ നെയ്ത-
കുഞ്ഞുടുപ്പുള്ള ഒരു മാലാഖ
എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും
ആ തെരുവില്‍
ആ വളവില്‍
ആ പീടികയിലെ ഹാങ്ങറില്‍ തൂങ്ങി കിടന്ന്‌
വെളുപ്പില്‍ ഇളം നീല പൂക്കളുമായ്‌
ഉടലില്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിക്കും
ഒരു കുഞ്ഞുടുപ്പ്‌
അല്ലല്ല കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്‍

4 comments:

സെറീന said...

വഴിയോരങ്ങളില്‍ അഴുക്കും പൊടിയും
പുരണ്ടു എത്ര മാലാഖമാര്‍, കൊതി നോക്കി
പോയിരിക്കണം ആ ഉടലില്ലാത്ത ചിരിയില്‍..

ജ്യോനവന്‍ said...

ആ വെള്ളിവെളിച്ചമാണ്‌ വായിച്ചപ്പോഴും....

Melethil said...

ഇഷ്ടായി മഹി, നല്ല വരികള്‍

മഴക്കിളി said...

മഹിയേട്ടാ,
ലളിതമായ ഭാഷയില്‍ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഓര്‍മകള്‍..