Tuesday, April 21, 2009

ആത്മഹത്യ

വരികളുടെ പാളങ്ങളില്‍ തല വെച്ചു കിടന്നു
ഇപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കാം
വാക്കുകളുടെ തുറസ്സുകള്‍ക്കും
മൌനത്തിന്റെ തുരങ്കങ്ങള്‍ക്കും
അപ്പുറത്ത്‌ നിന്ന്‌
ഇതുവരെ ആരും കേള്‍ക്കാത്ത ഭാഷയില്‍
ഇരുട്ടിന്റേയും വെളിച്ചത്തിന്റേയും സ്വര വിന്യാസങ്ങളില്‍
വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ്‌ വരുന്നത്‌
ആഴങ്ങളെ മുറിച്ച്‌, നുണകളെ തുളച്ച്‌
ഇപ്പോള്‍ എത്തും
അതിന്റെ വൈദ്യുത സ്പര്‍ശത്തില്‍ നിന്നും
ചിതറി വീഴുന്ന നിലവിളികളെ
ചേര്‍ത്തു വെച്ചു വായിച്ചാല്‍
അതിനു നിന്റെ പേരാകും

11 comments:

ശ്രീ said...

കൊള്ളാം മഹീ
:)

ബാജി ഓടംവേലി said...

nalla varikal........

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

ആഴങ്ങളെ മുറിച്ച്‌, നുണകളെ തുളച്ച്‌..
:)

അജീഷ് മാത്യു കറുകയില്‍ said...

കൊള്ളാം

ജ്വാല said...

“ഇതുവരെ ആരും കേള്‍ക്കാത്ത ഭാഷയില്‍
ഇരുട്ടിന്റേയും വെളിച്ചത്തിന്റേയും സ്വര വിന്യാസങ്ങളില്‍
വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞ്‌ വരുന്നത്‌
ആഴങ്ങളെ മുറിച്ച്‌, നുണകളെ തുളച്ച്‌
ഇപ്പോള്‍ എത്തും“
നല്ല വരികള്‍

വാഴക്കോടന്‍ ‍// vazhakodan said...

ഇതുവരെ ആരും കേള്‍ക്കാത്ത ഭാഷയില്‍
പറയട്ടെ നന്നായിട്ടുണ്ട്!

കല|kala said...

ഒരു തേന്‍ നൂല് പോലെ ..

സെറീന said...

ദൈവമേ, തുരങ്കത്തിലെ ഇരുട്ടിനപ്പുറം
കണ്ട വെട്ടം ഇതായിരുന്നോ..
സിരയിലൂടൊരു ചൂളം വിളി പാഞ്ഞു പോകുന്നു..

vimatham said...

കൊള്ളാം മഹീ, നല്ല ഒഴുക്ക്

പാമരന്‍ said...

SUPER!

Rare Rose said...

പേടിപ്പിച്ചു..!!!