Monday, November 24, 2008

അതിജീവനം

മനസിന്റെ അളയില്‍
ചുരുണ്ടു കൂടി കിടപ്പുണ്ടൊരോര്‍മ
എന്റെ ഏകാന്തതയിലേക്ക്‌ തണുപ്പു തേടി
ഇടക്കിടെ ഇഴെഞ്ഞെത്തും
ദുഃഖത്തിന്റെ ഇരട്ടപ്പല്ലുകൊണ്ടുള്ള
അതിന്റെ കൊത്താല്‍
ഞാന്‍ കരിനീലിച്ചു പോവാറുണ്ടെങ്കിലും
നിന്റെയുള്ളില്‍ വളരുന്നൊരു ചെടിയുടെ
പച്ചില നീരാല്‍
സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്‌ ഞാനിങ്ങനെ
അതിജീവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

9 comments:

രണ്‍ജിത് ചെമ്മാട്. said...

"നിന്റെയുള്ളില്‍ വളരുന്നൊരു ചെടിയുടെ
പച്ചില നീരാല്‍
സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്‌ ഞാനിങ്ങനെ
അതിജീവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു"
ഇത്ര രാവിലെത്തന്നെ ഇങ്ങനെയൊരു
പ്രണയക്കൂട്ട് വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഭാഗ്യം!!

സുല്‍ |Sul said...

ഗംഭീരം.

-സുല്‍

തണല്‍ said...

ഇതൊക്കെ എബിടുന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നെന്റെ പുന്നാര ചങ്ങായീ...
:)

ശിവ said...

ഇപ്പോള്‍ ഞാനും....ഞാനും അതിജീവിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.....

വരവൂരാൻ said...

മനസിന്റെ അളയില്‍
ചുരുണ്ടു കൂടി കിടപ്പുണ്ടൊരോര്‍മ
എന്റെ ഏകാന്തതയിലേക്ക്‌ തണുപ്പു തേടി
ഇടക്കിടെ ഇഴെഞ്ഞെത്തും.

മനോഹരമായിരിക്കുന്നു

ശ്രീ said...

കൊള്ളാം മഹീ...
:)

പാമരന്‍ said...

അതിജീവനം..!

രാമചന്ദ്രന്‍ വെട്ടിക്കാട്ട്. said...

മറ്റൊരു നല്ല കവിതകൂടി.

ആശംസകള്‍.

അജീഷ് മാത്യു കറുകയില്‍ said...

മറ്റൊരു നല്ല കവിതകൂടി.
മനോഹരമായിരിക്കുന്നു