Wednesday, November 5, 2008

പെയ്ത്‌ തോരാതെ…..

മഴ പെയ്യാന്‍ മാനം ഉരുണ്ടു കൂടിയാലും
കുടയെടുക്കാറില്ല
പിന്നില്‍ മഴ വരുന്നതിന്റെ ആരവം
അടുത്ത്‌ കേട്ടാലും എങ്ങും ഓടിക്കേറാറില്ല
നനഞ്ഞൊലിച്ച്‌ നിരത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍
ചൂളിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന പീടിക തിണ്ണകള്‍
തുറിച്ചു നോക്കും
കാജാ ബീടി വലിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന തണുപ്പുകളേയും
അച്ചുണ്ണ്യാരുടെ ആവി പറക്കുന്ന ചായയേയും
കണ്ടില്ലെന്ന്‌ നടിക്കും
എനിക്കറിയാം അകലേന്ന്‌ ഓടിയോടി വരുന്നത്‌
എന്നെ കാണാനാണ്‌
കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോലെ തന്നെയായിരിക്കും
പിന്നില്‍ വന്ന്‌ കണ്ണ്‌ പൊത്തുന്ന ശീലവും
മാറിയിട്ടുണ്ടാവില്ല
തോളത്ത്‌ കൈയ്യിട്ട്‌
പഴയ പോലെ ചളിവെള്ളം ചവിട്ടി തെറിപ്പിച്ച്‌
അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോള്‍
മേലെ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങള്‍
എത്ര പറഞ്ഞാലും തീരില്ല
കെട്ടിപിടിച്ച്‌, ഓര്‍മകളാല്‍ നനച്ച്‌
യാത്ര പറഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍
കാതിലുണ്ടാവും പെയ്ത്‌ തോരാതെ
ഇനിയും വരാമെന്ന്‌ പറഞ്ഞത്‌...........

6 comments:

വരവൂരാൻ said...

ഒരു വായന സുഖം നിന്റെ വരികൾ എപ്പോഴും ബാക്കിയാക്കുന്നു, പെയ്ത്‌ തോരാതെ…..

കോറോത്ത് said...

ഇതൊക്കെകൂടെ ഒരു പുസ്തകമാക്കണം മാഷേ...

പാമരന്‍ said...

സത്യമാണത്‌.. ഒരു മഴനനഞ്ഞ സുഖം! നന്ദി മഹീ..

sv said...

സ്വപ്നങ്ങല്‍ പെയ്തു തോരാത്ത മഴ പൊലെ ...
നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന നിന്‍റെ മഴ കാലം....

ഭൂമിപുത്രി said...

ചിലപ്പോളെന്തിനാൺ
പിണങ്ങിമാറിപ്പോകുന്നതെന്ന്കൂടി ചോദിയ്ക്കായിരുന്നില്ലേ?

lakshmy said...

ഇത്ര നന്നായി ഒരു മഴയെ കുറിച്ച് എഴുതാമല്ലെ. മനോഹരം എന്ന വാക്കു മതിയാകില്ല്ല എന്നു തോന്നിയത് ഈ വരികൾ ഒരു വിശേഷാൽ മൂഡ് തന്നു എന്നതു കൊണ്ടാണ്. വളരേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു ഈ മഴത്തോഴനെ