Monday, July 7, 2008

കടവാതില്‍


നിങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും

അടഞ്ഞ മൌനങ്ങള്‍ കുടിയിരിക്കുന്ന

ഏകാന്തമായ ഇടങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌

പെട്ടന്ന്‌ ചിറകടിച്ചുയരുന്ന

ഈ ഇരുണ്ട വാചാലതയെ

രാത്രിയിലെ തല പൊങ്ങൂ

ഇരുട്ടിലൂടെ തുഴഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍

‍അവ അറിയാറുണ്ട്‌

ഇരുട്ടില്‍ ആര്‍ക്കും ശരീരമില്ലെന്ന്‌

എല്ലാവരും കേവലം ആത്മാക്കളാണെന്ന്‌

ഒരു പക്ഷെ അവ കടന്നു പോകുന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ

പ്രത്യേകത കൊണ്ടായിരിക്കാം

സ്വന്തം ശബ്ദങ്ങളിലല്ല

പ്രതിധ്വനികളിലാണ്‌ അവ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌

ജീവിതം പോലും മരണത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിധ്വനിയാണെന്ന്‌

അവ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്‌

അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം വെളിച്ചത്തിന്റെ ചില്ലകളില്‍

‍അവയെന്നും തല തിരിഞ്ഞ്‌ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നത്‌

5 comments:

Mahi said...

ഇതൊരു പഴയ പോസ്റ്റാണ്‌ അതൃപ്തി തോന്നിയതിനാല്‍ മാറ്റി എഴുതിയതാണ്‌

CHANTHU said...

പഴയതെങ്കിലും ഏറെ പുതുമയുണ്ടീ വരികള്‍ക്ക്‌.

ശ്രീ said...

എങ്കിലും നന്നായിട്ടുണ്ട്
:)

ഒരു സ്നേഹിതന്‍ said...

നല്ല ചിന്ത... ഇഷ്ടപ്പെട്ടു...
ആശംസകള്‍...

താരകം said...

സ്വന്തം ശബ്ദത്തെക്കാള്‍ പ്രതിധ്വനികള്‍ക്കാണ് കാതോര്‍ക്കണ്ടത്.
കവിത ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.