Thursday, June 12, 2008

എലി

കൌതകമിങ്ങനെ കണ്‍ മിഴിച്ചു നോക്കുന്നത്‌
കുസൃതികളിങ്ങനെ ചുണ്ടു കൂര്‍പ്പിക്കുന്നത്‌
വിശപ്പിങ്ങനെ കരണ്ടു കരണ്ട്‌ തിന്നുന്നത്‌
ഒരു പൊറുതി കേടിങ്ങനെ പാഞ്ഞു നടക്കുന്നത്‌
ഒടുക്കം മരണം
ജീവിതത്തെയിങ്ങനെ വാലിന്മേല്‍ തൂക്കി
ചുഴറ്റിയൊരേറു കൊടുക്കുന്നത്‌
ഞാന്‍ നിന്നില്‍ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ
എന്റെ എലിയേ...........

5 comments:

Sapna Anu B.George said...

ഒരു എലിയല്ലെങ്കിലും, ഇപ്പൊ ആ എലിക്കു തോന്നിയ കാര്യങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ചിട്ടുണെന്നൊരു തോന്നല്‍......ബ്ലൊഗ് കണ്ടതില്‍ സന്തോഷം.

Ranjith chemmad said...

വിഷ്ണുമാഷിന്റെ മെയിലിലൂടെയാണ്‌ താങ്കളെ
വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌
എല്ലാ കവിതയും നന്നായിരിക്കുന്നു.
"റോഡുകള്‍" വളരെ നന്നായിരിക്കുന്നു
വിഷ്ണുമാഷെ വായിക്കുമ്പോലുള്ള ഒരു ഫീല്‍!
ആശംസകള്‍..........

കല|kala said...

വാലിന്മെല്‍ ചുഴറ്റിയെറിയുന്നതു പോലും
കവിതായ് വന്നു വീഴുന്നുവല്ലൊ മഹിയേ
....
കൊള്ളാം വളരെ..

അനൂപ്‌ എസ്‌.നായര്‍ കോതനല്ലൂര്‍ said...

എന്റെ വിഘ്നേശ്വരാ മഹി ഒരോ കവിതയും മനോഹരമാകുന്നുണ്ട്

Sureshkumar Punjhayil said...

Good work.... Best Wishes...!!!