Friday, June 20, 2008

അലങ്കാരച്ചെടികള്‍



മണ്ണില്‍ അലഞ്ഞു നടക്കാന്‍ അനുവാദമില്ല

ചട്ടിയില്‍ ചിട്ടയോടെ വളരണം

ഒരു പൂമ്പാറ്റയും ഞങ്ങളോട്‌ അടുക്കാറില്ല

കളി പറഞ്ഞ്‌ ചിരിക്കാറില്ല

വീട്ടുകാരന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളെ വീര്‍പ്പിക്കാന്‍

വരുന്നവരോടും പോകുന്നവരോടും

മണമില്ലാത്ത ചിരി ചിരിക്കണം

എത്ര മോഹിച്ചാലും ഞങ്ങളുടെ

വളര്‍ച്ചകളൊക്കെ തോട്ടക്കാരന്റെ

കത്രിക തുമ്പു വരെയാണ്‌

ഉടലാകെ മുറിഞ്ഞ്‌

ജീവിക്കാന്‍ ഒരോ കോപ്രായവും കാട്ടി നില്ക്കുന്ന

ഞങ്ങളെ കണ്ടാല്‍

‍പറമ്പിലെ പുല്ലും ചിരിക്കും

4 comments:

Typist | എഴുത്തുകാരി said...

ഇന്നു ഞാനാണല്ലോ ഇവിടെ ആദ്യം എത്തിയതു്.ഞാ‍നിതാ, തേങ്ങ ഉടക്കുന്നു.

അവര്‍ക്കും അങ്ങിനെ ഒരു ദു:ഖം ഉണ്ടല്ലേ?

ശ്രീ said...

:)

ശിവ said...

എന്നാലും ഈ ഇലച്ചെടികള്‍ക്ക് എന്തു ഭംഗിയാണെന്നോ!

മുസാഫിര്‍ said...

ഉം , ഓരോ ജീവിതത്തിനും ഒരു അര്‍ത്ഥമുണ്ടല്ലോ.