Monday, June 16, 2008

ചട്ടിയും കലവും

എത്ര കര്‍ക്കിടകങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചനുഭവിച്ചു


എത്ര പഞ്ഞത്തരങ്ങള്‍ പങ്കിട്ടെടുത്തു


എത്ര വട്ടം നിരാശയുടെ കരിപിടിച്ചു


ഓലമേഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ചോര്‍ന്നൊലിച്ച


കണ്ണുനീരെത്ര കോരി നിറച്ചു


ആളുന്ന വിശപ്പിന്റെ അടുപ്പില്‍ എത്ര പുകഞ്ഞു


നമ്മളിലെ ദുഃഖത്തിന്റെ കരിക്കാടിയില്‍


‍കാളുന്ന വയറുകള്‍ ഒരിറ്റ്‌ വറ്റിന്‌ എത്ര തിരഞ്ഞിരിക്കുന്നു


എന്നിട്ടും നമ്മുടെ ഓര്‍മകളെല്ലാം ഉടച്ചു കളഞ്ഞല്ലടൊ?


മണ്ണിന്റെ ഈ നിശബ്ദതയില്‍ കിടക്കുമ്പോഴും


എന്തൊ വല്ലാത്തൊരു മോഹം


പണ്ടത്തെ മാതിരി തട്ടീം മുട്ട്യൊക്കങ്ങനെ ഇരിക്കാന്‍

7 comments:

ചന്തു said...

മഹീ, എന്തു രസാ ത്‌ വായിക്കാന്‍..
ചട്ടീം കലോം ആയാല്‌ തട്ടീം മൂട്ടീം ഇരിക്കും....
വറുതിക്കാലത്ത്‌ മാത്രെ തട്ടീം മൂട്ടീം രിക്കാന്‍ പറ്റൂല്ലെ.

സുല്‍ |Sul said...

കളഞ്ഞുപോയ നല്ലനാളുകള്‍...

ഇഷ്ടമായി കവിത.

-സുല്‍

akberbooks said...

അക്‌ബര്‍ ബുക്സിലേക്ക്‌
നിങ്ങളുടെ രചനകളും
അയക്കുക
akberbooks@gmail.com
mob:09846067301

Areekkodan | അരീക്കോടന്‍ said...

ഇഷ്ടമായി

Sharu.... said...

നല്ല കവിത

ദേവതീര്‍ത്ഥ said...

മഹീ
ആദ്യമായ്ട്ടാണ് നല്ല വരികള്‍ ഇഷ്ടായി ഒരുപാട്

ശ്രീ said...

“മണ്ണിന്റെ ഈ നിശബ്ദതയില്‍ കിടക്കുമ്പോഴും
വല്ലാത്തൊരു മോഹം
പണ്ടത്തെ മാതിരി തട്ടീം മുട്ട്യൊക്കെ ഇരിക്കാന്‍”
നന്നായിട്ടുണ്ട്.