Saturday, May 24, 2008

അമ്മ

ഞാന്‍ നിന്നെ പൊതിയുന്ന
കനമില്ലാത്തൊരൊറ്റ തോടിന്‍ ചൂട്‌
നീ എന്റെ അകങ്ങളെ നനച്ച്‌
എന്നില്‍ ഉറങ്ങുന്ന
കൊച്ചു സ്വപ്നങ്ങളുടെ
മഞ്ഞ സൂര്യന്‍
‍എനിക്കറിയാം നാളെ
നീയീ തോട്‌ കൊത്തി പൊട്ടിച്ച്‌
ഈ വിശാലതയിലേക്ക്‌ നടന്നു പോകും.....

2 comments:

മുസാഫിര്‍ said...

എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും... അമ്മയുടെ ദു:ഖം.
നല്ല കൊച്ചു കവിത മഹീ‍.

ഫസല്‍ said...

അമ്മയെന്ന വാക്കിന്‍റെ നനവുള്ള വരികള്‍, ആശംസകള്‍